Angst en passie zijn met elkaar verbonden door dezelfde emotiecirkel. Dit is hoe ik mijn grote ervaring beschrijf als mijn eclectische wereld, waarbij ik de muren gebruik als mijn canvas om mijn gevoelens, angsten, vreugden en vooral mijn kleuren uit te drukken.
Mijn naam is Jason, maar ik wil dat je me Andrea noemt. Ik beschouw mezelf als een persoon met onbeperkte intellectuele ontwikkeling, maar mijn seksuele identiteit wordt niet bepaald door mijn geslachtsorganen. Ik kom van ver, maar ik behoor tot deze planeet, mijn geografische locatie is niet belangrijk, ik spreek graag meerdere talen, maar ik spreek er maar een paar, van jongs af aan heb ik Spaans geleerd en meer dan tien jaar geleden ben ik gestopt met praten zoals normaal. Ik denk in 3 talen, ik heb mijn eigen taal gecreëerd, ik eet op verschillende manieren, maar vanaf 18:00 uur eet ik al avondeten.
Ik houd van Kantonees eten, maar ik ben geen Chinees, ik houd van mijn zwarte bril omdat ik je kan analyseren zonder dat jij mij ziet.
Ik geloof in het leven, want ik weet dat het in beweging is, ik leef in het heden, want in het verleden had ik Alzheimer.
