Modulaire Frequentie

Act II | Signaal

Wenzhu Song

Signaal markeert het moment waarop de voorstelling verschuift van oorsprong naar aanwezigheid. Na de eerste akte, gevormd door omgekeerde beelden, transformatie en herinnering, introduceert de tweede akte het levende lichaam als een soort antenne – een lichaam dat ontvangt, interpreteert en uitzendt.

De hedendaagse dans uitgevoerd door Wenzhu Song wordt een signaal opgedragen aan Willem Harbers. Het is niet bedoeld als een letterlijke weergave van zijn leven of artistieke praktijk, maar als een fysieke reactie op zijn aanwezigheid, zijn traject en de emotionele verbinding die door de hele voorstelling loopt. Het lichaam wordt frequentie: beweging, pauze, spanning, herhaling en verplaatsing fungeren als impulsen die zoeken naar contact.

De muziek die voor deze akte is gekozen, bevat nummers die verbonden zijn met Willem en zijn persoonlijke muzikale voorkeuren. Geluid wordt daardoor iets intiemers dan begeleiding. Het fungeert als een vorm van herkenning en herinnering, die de kunstenaar, de performer en het publiek met elkaar verbindt.

Binnen de logica van Modular Frequency introduceert deze akte de spanning tussen signaal en ruis, aanwezigheid en afwezigheid, transmissie en verlies. Radio-interferentie en sonische overgangen versterken het gevoel van het zoeken naar een precieze frequentie binnen een veld van concurrerende signalen. De beweging van Wenzhu Song wordt een daad van afstemmen: het lichaam zoekt naar een frequentie, vindt deze voor een moment en verliest haar vervolgens weer.

De terugkerende beeldtaal van cirkels en rotatie zet zich voort als een metafoor voor frequentie, herhaling en cyclus. Terwijl het geluid vooruitgaat in de tijd, behoudt het visuele universum de grotere spanning tussen vooruitgang en omkering die door de hele voorstelling loopt.

Signaal is daarom de akte van levende aanwezigheid: een eerbetoon dat plaatsvindt in het heden, in het bijzijn van Willem, waarbij het lichaam wordt getransformeerd tot een zender van herinnering, emotie en herkenning. Het is nog geen afscheid. Het is het moment van contact – een gedeelde frequentie tussen kunstenaar, performer en publiek.

 

Art Direction | Video Art | Concept : Jason Ayala Pacheco